GÖNÜL MEZARLIĞI

Geceyi hiç dinlediniz mi?
Karanlığın sesini duydunuz mu?
Pencereye gölgesi düşen
Düşleri gördünüz mü hiç?
Elinizin altındaymış gibi yıldızlara
Dertlerinizi anlattınız mı hiç?
​Rüzgârın fısıldadığı,
Yağmurun haykırdığı,
Karların şiddetle yazdığı,
Sizin bile kabul etmediğiniz gerçekleri
Sonbaharda yapraklar düşerken fark ettiniz mi hiç?
​Kalbiniz yaralıyken,
"Yâr" dediğiniz yara açmışken,
Kanayan gözpınarlarınıza şifa olacak
Kendinizi buldunuz mu hiç?
​Ne çok soru sordum...
Oysa hiçbirinin cevabı yoktu.
​Yıldızını bilmeyen,
Düşlerinin peşinden koşmayan,
Dertlerini bile gizli yaşayan,
Güçlü görünen virane gönlünüzün
Canlı cenazesini kabul edip, bir toprağa bile gömemeyip,
Salasını okumadan
Gönlünüze gömmeyi çare olarak kabul etmeniz de...
Peki ama niye?