Tarım, bir ülkenin yalnızca gıda ihtiyacını karşılayan bir çalışma alanı değil, aynı zamanda ülke ekonomisine katkı sağlayan, istihdam oluşturan ve en önemlisi dışa bağımlılığı azaltan önemli bir üretim kaynağıdır. Türkiye’de çiftçiler yıllardır toprağı işleyerek hem kendi geçimlerini sağlamaya hem de ülke ekonomisine destek olmaya çalışıyor. Ancak son yıllarda artan mazot, gübre, tohum ve ilaç fiyatları nedeniyle pek çok üretici eskisi kadar rahat ve stressiz bir şekilde üretim yapamıyor. Günümüzde özellikle mazot fiyatlarının yükselişi tarımsal faaliyetlerin en önemli giderlerinden biri haline geldi. Çiftçiyi rahatlamak , sırtından biraz olsun yük alabilmek adına devlet mazot desteği veriyor. Bu destek çiftçilere katkı sağlasa da çoğu üretici bu desteğin mevcut maliyetler karşısında yetersiz kaldığını düşünüyor. Çünkü üreticinin tek yükü bu kadarıyla sınırlı değil.
Bunun yanında tarım faaliyetlerinde kullanılan traktör başta olmak üzere diğer ekipmanların fiyatlarının oldukça yüksek olması da çiftçiyi zorlayan önemli bir faktör. Yeni bir tarım makinesi almak çoğu zaman büyük bir mebla gerektirirken, mevcut makinelerin bakım ve onarım maliyetleri de her geçen gün artıyor. Bu durum, özellikle küçük ölçekli çiftçileri üretim yapmaktan alıkoyuyor. Üretici; mazota , çeşitli ekipmana para yatırıp ekim yaptıktan sonra harcadığı paranın karşılığını alamayacağını düşünüyor.
Bazı çiftçiler, tarlasını sürmek için gereken yakıt masrafını karşılayamadığı için ya ekim alanlarını küçültüyor, ya da tarlasını tamamen boş bırakmayı tercih ediyor. Maalesef ürünün ekiminden hasadına kadar geçen süreçte yapılan harcamalar, elde edilecek kazancın önüne geçiyor. Çiftçi çoğu zaman emeğinin karşılığını almakta zorlandığında “ektiğini biçmek” sadece ürün toplamak anlamına gelmemekte, aynı zamanda harcadığının karşılığını alabilmek anlamına da gelmektedir. Bu noktada çiftçinin üretime devam edebilmesi için desteklerin zamanında ve yeterli şekilde verilmesi büyük önem taşımaktadır.
Tarım desteklerinin artırılması halinde ise üretime olan ilginin yeniden artabileceği ümidi gerek çiftçi için gerekse ülke için kazanç olacaktır. Mazot, gübre ve sulama gibi temel giderlerde sağlanacak daha güçlü destekler, çiftçinin toprağını yeniden değerlendirmesine katkı sağlayacak, çiftçi kazandıkça ülkemiz daha cok kazanacaktır. Bir ülkenin en önemli dinamiklerinden birinin gıda da dışa bağımlı olmamaktır tabi. Özellikle üretimden uzaklaşan bazı çiftçiler için bu yardımlar, yeniden tarlasını ekme konusunda teşvik edici olabilir. Böyle bir durumda hem kırsalda üretim canlanabilir hem de ülkenin tarımsal kapasitesi güçlenebilir.
Sonuç olarak çiftçi elinden geldiğince toprağa emek vermeye devam ediyor; ancak gerçekten ektiğini biçebilmesi için yalnızca ürün alması değil, emeğinin karşılığını da alabilmesi gerekiyor. Tekrar tekrar söylemek gerekiyor ki: Tarıma verilen desteğin güçlendirilmesi, hem çiftçinin üretimde kalmasına hem de ülkenin gelecekte tarımsal açıdan daha güçlü olmasına katkı sağlayacak...