Para işi aslında çoğu kişinin sandığından daha basit ama bir o kadar da disiplin isteyen bir mesele. Ne kadar kazandığınızdan çok, elinizdeki parayı nasıl tuttuğunuz belirliyor her şeyi. Küçük gibi görünen alışkanlıklar zamanla insanın hayatını ya yukarı taşır ya da aşağı çeker.
İlk kural, her ay gelirin en az yüzde 10’unu kenara koymak. Bunu “ay sonu kalırsa biriktiririm” diye düşünmek çoğu zaman işe yaramaz. Para gelir gelmez kenara koymak, işin en sağlıklı yöntemidir. Küçük gibi görünür ama zamanla büyük fark yaratır.
İkinci mesele, harcama yapmadan önce durup düşünmek. Gerçekten ihtiyacın var mı, yoksa sadece canın mı istiyor? Bu basit soru bile birçok gereksiz harcamayı baştan engeller.
Üçüncü olarak borçla yaşamayı normal bir şey gibi görmemek gerekir. Sürekli kredi kartı ya da borç döndürerek yaşamak, insanı fark etmeden sıkıştırır. Bir noktadan sonra kazandığın para sana değil, borçlara gitmeye başlar.
Dördüncü kural, küçük de olsa erken yatırım yapmak. “Param az” diye beklemek yerine erken başlamak asıl farkı yaratır. Çünkü burada en değerli şey para değil, zamandır.
Beşinci olarak acil durum fonu oluşturmak şarttır. Beklenmedik bir masraf çıktığında insanı ayakta tutan şey budur. Küçük bir birikim bile büyük bir güvence sağlar.
Altıncı konu sosyal medya. Orada görülen hayatlara fazla takılmak, insanı kendi düzeninden uzaklaştırır. Çoğu şey gerçeğin tamamı değildir ama etkisi gerçektir.
Son olarak, finansal hedefleri yazmak gerekir. Aklında kalan hedef dağılır gider ama yazıya dökülen hedef insana yön verir.
Sonuçta işin özü şudur: para kazanılır ama yönetilmezse elden kayar gider. Asıl mesele, onu kontrol edebilmektir.