ARKASI YARINLAR
Teknolojinin bu kadar yaygın olmadığı zamanlarda, evlerin en kıymetli köşesinde duran bir radyo vardı. Sinyali yakalamak için antenle oynanır, cızırtılar arasında ses berraklaşana kadar sabırla beklenirdi. Ve o ses geldiğinde, evin içi bambaşka bir havaya bürünürdü: ARKASI YARIN…
Bilir misiniz, o kelimenin insanda uyandırdığı duyguyu? Nenelerimiz çok iyi bilirdi. Sabah ezanıyla uyanan ev halkı, günün işlerini erkenden bitirir; telaşın içinde bile bir heves saklardı. Çünkü birazdan radyoda hikâye başlayacaktı. Herkes yerini alır, sesler kısılır, zaman adeta yavaşlardı. O anın kendine özgü bir ağırlığı, bir değeri vardı.
Şimdi düşünüyorum da, o arkası yarınları bu kadar özel kılan neydi?
Hikâyenin kendisi miydi sadece? Elbette değildi. Asıl büyü, beklemenin içindeydi. Hemen tüketilemeyen, bir çırpıda bitirilemeyen şeylerin verdiği o tatlı gerilim… İnsanın kalbinde yer eden o küçük merak: “Yarın ne olacak?” Belki de kıymeti artıran, araya giren zamandı. Arzu ile kavuşma arasındaki mesafe.
Bugün her şey parmaklarımızın ucunda. Bir dizinin tüm bölümleri tek gecede bitiriliyor, merak duygusu hızla tatmin ediliyor. Beklemek neredeyse kusur sayılıyor; yavaşlık tahammül edilmez bir eksiklik gibi. Oysa ruhun bazı duyguları sindirebilmesi için zamana ihtiyacı var. Hız, çoğu zaman derinliği törpülüyor.
Eskiden insanlar sadece hikâyeyi dinlemezdi; o ana hazırlanırdı. Beklemek, deneyimin bir parçasıydı. Belki de bu yüzden hatıralar daha canlı, duygular daha yoğundu. Çünkü elde edilen şey, küçük de olsa bir sabrın, bir emeğin sonucuydu.
Galiba arkası yarınları güzelleştiren şey tam da buydu:
Beklemek.
O ana kavuşmak için küçük bir bedel ödemek.
Zamana saygı duymak.
Ve belki de en önemlisi, bir şeyin hemen bitmeyecek olması. Devam edecek olması. Yarın için saklanan bir umut gibi.
Şimdi kendi hayatımıza bakınca insan sormadan edemiyor:
Biz neyi bekliyoruz?
Beklemeye ne kadar tahammülümüz kaldı?
Ve hızla tükettiğimiz şeylerin içinde gerçekten ne kadar kalıyoruz?
Belki de modern zamanların unutturduğu en insani duygulardan biri bu: Beklemenin kıymeti. Çünkü bazı güzellikler, ancak zamana yayıldığında gerçek tadını veriyor. Arkası yarınlarda olduğu gibi…
ESRA ÖZTÜRK