Bugün yaşananlar anlık bir hata değil, uzun yılların biriktirdiği yanlış bir sirkülasyonun sonucu. Oturup derin derin düşününce insan her şeyi daha iyi anlıyor. "Benim büyüdüğüm gibi baskıyla büyümesin," düşüncesiyle yetiştirilen nesil ile "Benim yapamadığımı evladım yapsın," hırsıyla büyütülen neslin harmanlandığı bir zaman dilimindeyiz. Ailelerin; çocuklarını öz güvenli ve kendini savunan bir birey olarak yetiştirmeye çalışırken düştüğü hatalar, maalesef bugün bir nesli ziyan etmiş durumda.
Bir yemeğin tuzu fazla kaçarsa tadı bozulur, bir resme boyayı fazla sıçratırsan resim amacından çıkar, bir enstrümanı çalarken yanlış notaya bastığın an ses kulağı tırmalar... Yani her şey kararınca güzeldir. Her şeyin dozu olması gerektiği kadar olursa denge kurulur.
Ailelerin eğitimli yahut eğitimsiz olması kuşkusuz önemli bir etkendir; ancak buradaki eğitimi, sadece okul okuyup meslek sahibi olmakla karıştırmamak gerekir. Gerçek eğitimli olmak; bildiğin doğruları doğrudan karşı tarafa aktarıp, kendi bilgisinin zekâtını başkasına faydalı olarak ödemektir. Bizim "doğru" dediğimiz kavram ise göreceli ya da şahsi değildir; genel alana hitap eden, Allah’ın kitabına, Peygamber Efendimizin ve Ehl-i Beyt’in sünnetine uygun olandır.
İnsanların kendi "doğrularını" doğurduğu, "Benim çocuğum asla yapmaz," diyerek her hatayı meşrulaştırdığı bu düzenin içinde ziyan olmuş bir nesle dönüştük. Geçmişin saygısını, gelenek ve göreneklerimizin kıymetini, ahlaki değerlerimizi, sahici sevmeyi ve sevilmeyi özlüyoruz. Özlediklerimizin sayısı artarak devam ederken geleceğe dair hayal kurmamız güçleşiyor, beklentimiz azalıyor.
Korkularımız artıyor. Ama en acısı ne biliyor musunuz?
HİSSİZLEŞİYORUZ!