Her mesleğin gerektirdiği beceriler vardır, ya bu becerilere sahipsinizdir ya da sonradan kazanırsınız. Günümüzde insanların mecburiyeti çoğu zaman tercihlerini geri planda bırakıyor, sistemin dönüşümünden memnuniyet duyan istisnalar var fakat artık insanlar beceri ve kabiliyetlerine yönelik mesleği yapmayıp ne çıkarsa bahtıma şeklinde ilerliyor. İşte bu sistemin bir parçası değil ta kendisi. Esasında herkes kendi becerileri ve isteği doğrultusunda bir kariyer planlaması yapsa belkide günümüzdeki istihdam oranı daha yüksek ve dahi çalışanlarda daha memnun olurlardı. Gelin görün ki çalışanların neredeyse çoğu işinden memnun değil gibi görünüyor.
Pek çok meslek var ki heves ve istek beceriyle birleşince adeta parlar. Bunlardan biri de gazetecilik.
Bu mesleği yapmak için içinizde beş yaşındaki çocuk merakının, enerjisinin ve heyecanının bulunması elzemdir. Devam ettirebilmek için severek yapmanız tamamiyle içinde olmanız gerekir. Fakat az önce de değindiğimiz sistemde bu özelliklere yer yok bu mesleğe sahip olmak için. Bu işin okulunu okumanız da artı bir özellik sayılmıyor, sistem böyle işlerken de maalesef bir gazeteci adayı o beş yaşındaki çocuk olmaktan vazgeçiyor. Direndi diyelim, gazeteci olma hayalinden hiç ümidini kesmedi diyelim; süreçte o çocuk yaşlanıyor.
Gazetecilik mesleği tutkulu, hareketli, hızlı, sabırlı ve bu işe girebilmek için yıllarca okul okumuş insanlara layık değil mi ? Öyleyse neden günümüzde bütün bu saydıklarımızdan ziyade , kaba bir üslupla önüne gelen gazeteci oluyor? Neden mesleki nitelikleri göz ardı ediyor sistem!
Bu meslek öyle güçlü ki kendi kendini imha edip yeniden bir sistem dahi kurulabilir , bunun için güzel ülkemizin güzide gazetecilerinin bir ağız birliği yapması gerekiyor, söylemim bir başkaldırı isteği değil elbette , bir kulak verme isteğidir; genç gazetecilere kulak verme, onların tahsiline değer verme , onların becerilerinin körelmesine engel olma çağrısı..
Sokaklarda haber peşinde koşması gereken, her gün yeni bir olayla karşılaşıp her gün yeni bir ders alması gereken gençlerin evde oturarak muhabirlik, gazetecilik veya televizyonculuk ile ilgili bütün bildiklerini unutmasına razı mı bu işin ustaları. Eskilerin bir sözü vardı; çırak ustayı geçerse ustaya usta denirmiş. Gazeteci daha ne desin.