Hikaye odur ki ; bir adamın bir devesi olduğu söylenir .Bir gün deve sahibinin komutuna karşı gelerek ona itaat etmedi . Adam ise deveyi şiddetle dövdü ve hatta bununla da kalmayıp deveyi daha fazla aşağılamak için devenin dışkısını alıp acımasızca burnuna sürdü. Bu olaydan sonra deve tam bir sükunet ve itaatli bir şekilde hareket ediyormuş gibi göründü. Ancak gerçek şuydu ki , içinde sönmüş bir yanardağ gibi bir kin kaynıyordu. Bir gece adam evinin önünde arkadaşlarıyla otururken develerin davranışlarıyla ilgili tecrübeli olan arkadaşı devede garip hareketler olduğunu fark etti. Arkadaşına dönerek şöyle dedi . "Hey dostum !
Deven bu gece her zamanki gibi değil bir gariplik var ,gözlerini senden ayırmıyor ve her zamankinden farklı bakıyor . Senin her hareketini izliyor . Dikkatli ol ! Görünüşe göre kalbinde sana karşı büyük bir kin besliyor." dedi. Buna göre adam arkadaşının tavsiyesini ciddiye aldı ve o gece tedbirli bir şekilde uyumaya karar verdi . Alışılagelmiş şekilde yatağını hazırladı. Devenin yatakta birinin uyuduğunu sanması için yastıkları insan haline getirerek oradan gizlice ayrıldı ve dama çıkarak deveyi izlemeye koyuldu . Gecenin yarısında deve tıpkı ses çıkarmak istemeyen bir hırsız gibi sessiz ve sakin adımlarla içeri geldi . Birden bire tüm ağırlığıyla yatağın üzerine atlayarak ayakları ve göğsü ile yatağı ezmeye başladı . Dişleriyle battaniyeyi parçalıyor göğsüyle yatağı ezmeye çalışıyordu. İçindeki büyük bir kin ve öfke ile hareket ediyordu. O kadar büyük bir kin ile hareket ediyordu ki, battaniyenin altında sahibini ezdiğini düşünüyordu. Deve işini bitirip sakinleştiğinde sahibi damın üzerinde devesine seslendi. Devesi başını çevirip sahibinin sağ ve sağlıklı bir şekilde ona baktığını görünce şok ve şaşkınlık içinde kaldı. Bir süre sahibine öylece baktı. Sonra kendi etrafında dönmeye başladı. Ve aniden yere yığıldı. Bir daha asla hareket etmedi. Ertesi sabah adam şöyle dedi. Onun bu ani ölümünü anlayabilmek için göğsünü açtık. Kalbinin ikiye bölündüğünü gördük. Yaşadığı şiddetli öfke ve kederden dolayı kalbi patlamıştı. Eğer bu kalp bir hayvana aitse Allah'ın yaratılmışların en şereflisi olarak yarattığı insanın kalbi ne durumdadır. Zulümden sakının ve bilin ki zulm ile abad olanın ahiri berbat olur. Çünkü zulüm mazlumu yakmadan önce zalimi yakan bir ateştir.
Ey Piri fani!
Bil ki kin beslemek insanoğlunu cehennem çukurlarından Bir çukura atar. İşte bu misalde de anlatıldığı üzere kin beslememek , affetmek , merhametli olmak insanoğluna yakışan en güzel erdemdir.
İnsana , hayvana ve tabiata karşı merhametli olmak , kin beslememek şüphesiz Allahin sevdiği en güzel hareketlerdendir . Bu vesile ile toplumumuzda kin gütmeyip , barış içinde , huzurla yaşadığımız nice zamanlar olsun . Sevgi ve şefkat yüceltir . Kin ve nefret ise alçaltır.
07/09/2026
Muhammet ARSLAN